Grip op onbegrip

Van overlastbeheersing naar menselijk inzicht

Het aantal meldingen over 'onbegrepen gedrag' neemt toe. Vaak gaat het om mensen die de grip op hun leven kwijt zijn door een stapeling van verschillende uitdagingen, zoals psychische kwetsbaarheid, verslaving of dakloosheid. De praktijk laat zien dat de focus in de hulpverlening en handhaving vaak ligt op het beheersen van overlast, in plaats van het begrijpen van de onderliggende noodkreet. Wanneer de 'systeemwereld' de aansluiting verliest met de 'leefwereld', ontstaan er situaties waarin zowel de inwoner als de professional zich machteloos voelt.

De kracht van samenwerking

Binnen deze opdracht werkten wij nauw samen met de veiligheidsketen. Zij stonden voor de uitdaging om de ketensamenwerking rondom onbegrepen gedrag te versterken en vonden in Markieza een partner die niet alleen adviseert op papier, maar ook de taal spreekt van de mensen om wie het gaat.

De bijdrage van ervaringsdeskundigen

Binnen de aanpak 'Grip op Onbegrip' heeft Markieza een integrale rol gespeeld in het verbinden van de systeemwereld met de dagelijkse praktijk van mensen die onbegrepen gedrag vertonen. Onze bijdrage bestaat uit een combinatie van strategisch advies en praktische ondersteuning:

• Casuïstiek en advies: onze ervaringsdeskundigen sluiten aan bij complexe casusoverleggen. Hierin fungeren zij als 'vertaler' door gedrag niet als overlast, maar als een signaal van een behoefte te duiden. Dit geeft professionals van de politie en zorginstellingen nieuwe handvatten voor de-escalatie.
• Beleidsmatige reflectie: We kijken met de gemeente en ketenpartners mee naar de huidige zorgpaden. Door de inzet van ervaringskennis kunnen we knelpunten in de toegankelijkheid van zorg blootleggen en adviseren over verbeteringen die écht aansluiten bij de doelgroep.
• Deskundigheidsbevordering: We verzorgen workshops en reflectiesessies voor de betrokken netwerkpartners zodat er een betere verbinding met de leefwereld van deze doelgroep ontstaat.

De maatschappelijke meerwaarde

Dankzij deze samenwerking is er binnen de regio een grotere gedeelde taal ontstaan over onbegrepen gedrag. Er wordt minder vanuit angst of controle gereageerd en meer vanuit begrip en verbinding. Dit heeft niet alleen geleid tot effectievere zorgtrajecten, maar ook tot een ontlasting van de veiligheidsketen.